مقدمه
آرلن دوست خوبم الان که یک هفته است که وارد آمریکا شده . البته اون سه ماه پیش از ایران خارج شد و اول اطریش شهر وین و حالا هم که توی لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا هستش . من ، آرلن ، یاسر و مسعود یه دو حداقل سالی هست که با هم آشنا هستم . ما با هم یکجا کار میکردیم که البته خوب کنار هم خاطرات خیلی خوبی داشتیم . البته پرونده اون محل کار دیگه بسته شده اما خاطره دوستیها توی ذهن ما همیشه باقی می مونه . من از آرلن خواستم حالا که توی آمریکا هست هر چیزی که می بینه رو مستند کنه . اینجوری تجربیاتشو به دیگران انتقال می ده . شاید یه روزی ما هم از این سرزمین آبا و اجدادی سراسر نعمت و افتخار دل کنیم به سرزمین بدبختی پا نهادیم ! خدا رو چه دیدی .

مدرنترین متروی جهان در کسادی دبی افتتاح شد!
آنچه این روزها در دبی می گذرد به گمان بسیاری از کارشناسان بازار سرمایه امارات ترکیدن حبابی است که انتظارش از پیش می رفت, بلندپروازی و طرحهای جاه طلبانه حکام دوبی با دل گرمی مشاوران ریز و درشت اروپایی شان اهدافی کاملاً حساب شده ای در حدود 2020میلادی تعقیب می کرد و این در حالی است که بحران اقتصادی در امارات بسیار پیشتر از 2008 آغاز شده بود و معلوم نیست که جایگاه این اتفاقات در محاسبات مشاوران شیخ زاید کجا بوده است!. و امٌا اصل مطلب به افتتاح لوکس ترین, و مجهزترین سیستم یکپارچه خودکار متروی دوریلی جهان در تاریخ کذایی09.09.09 در شهر دبی باز می گردد, مترویی که با 52 کیلومتر طول و 29 ایستگاه مجزا با واگنهایی که تهویه متبوع کامل دارند وبا سیستم اینترنتت بیسیم از نوع Wi-Fiپشتیبانی می شوند.

این مترو در حالی پس از 4 سال کار شبانه روزی نیروی انسانی بالغ بر30000نفر به بهره داری می رسد که قرار بوده است تقاضای جمعیت رو به تزاید و اتومبیلهای متعدد شهروندان دوبی را کنترل کرده و آنان را که فقط در حدود 6% استفاده از خدمات عمومی حمل و نقل را در برنامه روزمره داشته اند از اتومبیلهای لوکسشان پیاده کرده و به درون ایستگاههای بسیار لوکس و کابینهای درجه یک مترو راهنمایی کند.نگرانیهای فعلی مربوط به شهری است که به سرعت از سکنه غیر وطنی خالی شده و سکنه وطنی نیز با فرهنگ مترو و ترک کردن اتومبیلهای سوپرسالن غریبه به تمام معنا هستند!.از طرف دیگر بنزین سوپر به قیمت لیتری 25 سنت نیز از همان مشکلات عدیده ای است که روزگاری پیشتر مانند زمانی که ما نیز بیش از مصرفمان تولید می کردیم!, انگیزه استفاده از سرویس حمل و نقل عمومی را در مصرف کننده کاملاً به باد می دهد!!. به هر تقدیر دبی بعنوان اولین شهر سواحل جنوبی خلیج فارس مالک بهترین و به روزترین سرویس متروی جهان شده است و اگر بتواند برای تامین منابع مالی و مدیریت حمل و نقل شهری اش با احتساب سودآوری و نه نسخه ای شبیه امارات ایرلاینز که فقط در حال توسعه ناوگان است ولی هنوز از بیلان مالی آن خبری به بیرون درز نکرده است و نوعی پرستیژعربی محسوب می شود,چاره ای بیاندیشد حتماً کار بزرگی انجام داده است!. پ.ن:برنامه زمانبندی افتتاح اولین حرکت مترو در دبی قرار بود با افتتاح مرتفع ترین برج جهان در دبی هم زمان باشد ولی به دلایلی اعلام نشده ,افتتاح Burj Dubaiبه دسامبر موکول شده است.

حالا این خبر رو هم که دیگه جدید نیست از خبرگزاری ایلنا ببینید :

مسیر تونل شرقی خط شمال-جنوب متروی اصفهان پس از عبور از زیر رودخانه زاینده رود، در حدود 30 رینگ (طولی معادل 40 متر) در کنار سی و سه پل به اشتباه حفاری شده است. این خبر تکان دهنده ای است که پس از چندین سال لجبازی و اصرار مسئولین شهری و متروی اصفهان بر عبور خط مترو از چهارباغ و کنار سی و سه پل و نقض مصوبه شورای عالی ترافیک کشور، در هفته گذشته به گوش رسید.
6 متر انحراف به سمت راست در 40 متر حفاری
این خبر که با خاموشی و عدم پاسخگویی مسئولین مربوطه همراه بود به وسیله یک منبع آگاه در سازمان قطار شهری شهرداری اصفهان فاش شد.
این منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود، در توضیح این مساله به خبرنگار ایلنا گفت: تونل غربی خط شمال-جنوب متروی اصفهان، بر اساس خط پروژه، بر رویDTA خود حرکت کرده اما مسیر تونل شرقی در هنگام عبور از زیر رودخانه زاینده رود در کنار سی و سه پل، در حدود 30 رینگ ( طولی معادل 40 متر ) به اشتباه حفاری شده است . این حفاری اشتباه باعث شده است که دهانه تونل از موقعیت تعیین شده کنونی، به میزان بیش از ۶ متر به سمت راست(غرب) جابه جا و از مسیر اصلی منحرف شود و از ان زمان حفاری متوقف شده است.
او در توضیح علل توقف پروژه گفت: دستگاه TBM قادر به پیچش با شعاع کمتر از 225 متر نیست در حالی که با توجه به انحراف ایجاد شده اگر بخواهیم تونل را به مسیر اصلی خود برگردانیم و به ایستگاه تعبیه شده در خیابان چهارباغ بالا برسانیم، باید دستگاه با شعاع 125 متر بچرخد که غیر ممکن است. اگر دستگاه مسیر خود را ادامه دهد و با کمترین شعاع یعنی 225 بپیچد، از زیر فونداسیون هتل سوئیت و مغازه های اطراف آن عبور می کند و با این مشکل مواجه می‌شویم که تونل به ایستگاه تعبیه شده نمی‌رسد.

اما حرف من
یکسال پیش همین روزها بود توی آخرهای ماه شهریور و اوایل ماه مهر که برای دیدن نمایشگاه GITEX رفتم دبی . خب فارغ از اون جذابیتهایی که هر بیننده ای که مثل من اولین بار توی دبی میبینه ، چیزهای دیگری بود که برای من واقعاً جالب بود . اونهم بحث احداث مونو ریل بود که رفتم و از نزدیک کارگاه های اون رو دیدم . من والا کارشناس معماری نیستم اما بعنوان یه بیننده اصلاً کیفیت کار اونها با کاری که توی ایران انجام میشه فاصلش از زمین هست تا آسمون . برام جالب بود توی اون درجه حرارت هوا چطور کارگرها شبانه روزی کار میکردند . همه لباس منظم و یکدست با رعایت کلیه نکات ایمنی . هر کسی توی دبی راه بره متوجه میشه که اونجا اصلاً خاک نداره و همه چیز رم و ماسه هست . اما نکته جالب این بود که در تمامی کارگاههای که بواسطه اون خیابان ها رو بسته بودن یا محدودیت ترافیکی حاکم بود ، شما بسختی کثیفی و تاثیری از کارگاه بر محیط اطراف میدیدی . حالا دلم میخواد شما در خیابانهای اصفهان مثلاً در میدان شهدا سری به محل احداث مترو بزنید . بی انضباطی ، آلودگی ، شلوغی و ... از همه بدتر ماشینهای درب و داغان ساختمانی که مایه شرم ساری میباشد چشم هر بیننده ای رو آزار میده . از همه جالبتر برای من برنامه زمانبندی پروژه بود که دقیقاً پارسال پیش بینی شده بود امسال قطار افتتاح بشه و درست به موقع انجام شد . حالا اینطرف توی اصفهان با هنرنمایی جدیدشون اصلاً معلوم نیست چی میشه . جالبتر از همه طول مسیر بود که توی دبی 56 کیلومتر هست و توی اصفهان فقط 11 کیلومتر . شاید بعضی ها بگن چه ارتباطی بین مونو ریل و مترو زیر زمینی هست و من هم قبول دارم که حفر مترو زیر زمینی بسیار مشکل تر از قطار هوایی هستش . اما در پس مترو اصفهان همانند سایر پروژه ها ماجراهایی وجود دارد که زمان برای افشا شدن آنها نیاز هست . اونوقت میبینید خیلی هم حفر این مترو مشکل نبوده . امیدوارم یه روزی برسه که ما حسرت این چیزها رو نخوریم .